Look Up!

Met dit boek wil ik u meenemen in mijn fascinatie voor stadsfotografie. Als autodidact heb ik me het fotograferen al spelenderwijs aangeleerd. Door met anderen naar mijn foto’s te kijken en ze te beoordelen heb
ik me verder kunnen ontwikkelen. Op die manier is mijn fotografisch oog gevoeliger geworden, waardoor ik steeds meer ontdek op plekken waar je dat niet direct zou verwachten.

Het spel van lijnen en diepte

Gebouwen verhouden zich voor mij met elkaar als schaakstukken op een schaakbord. Ieder gebouw heeft zijn eigen waarde, karakter en uitstraling, maar het is aan mij om dit uiterlijk vertoon te beoordelen en te vertalen naar een ‘zet’; een foto. In zo’n foto probeer ik een fysieke kwaliteit van een gebouw te vangen, waarbij ik net zo lang van positie verander tot ik het juiste uitdagende spel van licht en schaduwpatronen vind. Ik richt me op het hele scala tussen hard tegenlicht en zacht strijklicht. Licht is zo enorm divers, waardoor een object er steeds anders uitziet. Die veranderlijkheid en de magie van het moment, dat is de spil van mijn fotowerk.

De mens in verhouding tot de architectuur

Het lukt me steeds vaker om een verhaal in mijn foto’s te brengen, waarin mensen als toevallige acteurs onderdeel zijn van mogelijke scenario’s in een stedelijk landschap. Deze foto’s gaan vaak over vervreemding,
eenzaamheid en een droog gevoel voor humor.