Wat voor velen onbeduidend lijkt — een schaduw, een vlek, een kleur — vormt voor Kurt de essentie van een beeld. Zijn manier van kijken is gefragmenteerd, gericht op details, structuren en kleine afwijkingen. Wat eerst aanvoelde als een beperking, werd gaandeweg een manier van waarnemen die hij is gaan omarmen. “Gefragmenteerd kijken, een visuele reis door het alledaagse” toont plekken vol beweging, vastgelegd in een stil moment. Het zijn scènes waarin vertrouwde ruimtes iets ongewoons krijgen, precies door de aandacht voor het ogenschijnlijk banale.